تبلیغات
اعترافات یک قلب...و فکر خسته.... - عقیده های مارلون براندویی

مارلون براندو را میشناسم جدا از فیلم هایش وبازی زیبایش

عقاید زیبایی داشت

خودش یک امریکایی بود اما میگفت:در این کشور هیچ فرهنگی وجود ندارد

امریکایی ها در واقع تاریخی نداشتند

افسانه ای نداشتند(مگر برای سرخپوست ها)

اما سینمای خوبی داشتند

تا با ساختن قهرمان های الکی خود را معروف کنند:

اسپایدر من

سوپرمن

باربی ها............

حتی خون اشام ها...جادوگرها

عجیبه اما فیلمسازان توانا توانستند جای بزرگی برای قهرمان های الکی خودشان در دل مردم جهان باز کنند

وافسانه های قدیم وریشه دار کمرنگ شدند

مارلون براندو درست میگه که ستاره های سینما هرگز هنرمند نیستند مگر کسانی که واقعا چیزی به انسان یاد دهند مثلا مردم عادت دارند كه هر كسی را، خوب یا بد، به اسطوره تبدیل كنند. واقعا اسطوره یی چون رابرت پاتینسون-تیلورلانتر-برادان جوناس-براد پیت  (هرکسی که مردم برای انها میمیرند) (با اینکه ازشون بدم نمیاد) در سرگرم كردن مردم چه ارتباطی با «كمال » دارد؟

من هالیوود را دوست دارم چون فیلم های زیببایی میسازد اما خمد مارلون براندو گفته هالیوود قبرستان فرهنگ است

پس من شرکت حهانی والت دیزن را بیش تر دوست دارم شابد اسطوره های جالبی نداشته باشد اما اگر به کارتون های ان نگاه کنیم خواهیم فهمید که داستان های ان همه یا افسانه های جهان یا داستان های معروف هستند

شیرشاه:افسانه ی افریقایی

پوکاهانتس:داستان واقعی

مولان:افسانه چینی

و.............................................................

نمیدانم نظر شما چیست اما خوشحال میشوم اگر بفهمم




تاریخ : چهارشنبه 13 مرداد 1389 | 01:02 ب.ظ | نویسنده : من و خودم | نظرات